Yargıtay, eşiyle arasında “kültür farkı” bulunduğunu belirterek boşanma davası açan kadını haklı buldu. Yargıtay’ın kararına konu boşanma davası, 2011’de Konya Cihanbeyli’de görüldü. Danimarka’da yaşayan Fatma T. isimli kadın, 1991 yılında E.T. ile evlendi. Danimarka’da yaşamaya başlayan çiftin bu evlilikten 2 çocukları oldu.
KARŞILIKLI BOŞANMA İSTEDİLER
F.T., kocasının yurtdışındaki hayata adapte olamadığını, aralarında “kültür farkı” bulunduğunu, bu nedenle şiddetli geçimsizlik yaşadıklarını ifade ederek, memleketleri Cihanbeyli Asliye Hukuk Mahkemesi’nde dava açtı. Fatma T., 250 bin TL maddi, 250 bin TL manevi olmak üzere 500 bin lira tazminat ile kendisi için 5 bin TL nafaka, çoçuklar için de 2’şer bin TL iştirak nafakası talep etti. Karşı dava açan koca E.T. ise boşanmalarına karar verilmesini, ayrıca boşanmaya neden olan olaylarda kusurlu olduğunu iddia ettiği eşinin kendisine 200 bin TL tazminat ödemesini istedi.
‘DOMUZ, IRKI BOZUK, KÖPEK CİNSİ…’
Mahkemede dinlenen Fatma T. şunları kaydetti:
“Ben yurtdışında doğdum, büyüdüm. Eşim ise Türkiye’de yaşadığı için evlendikten sonra gittiğimiz yurtdışı hayatına adapte olamadı. Ne evliliğimizi ne de yaşadığımız ortamdaki kültürü benimseyemediği gibi sürekli olarak gereksiz yere tartışmalara da sebebiyet verdi. Bana, tartıştığımız zaman devamlı ‘Domuz, ırkı bozuk, köpek cinsi, domuz yavrusu, düş yakamdan, hayatımdan çık git, seninle yaşamak istemiyorum’ gibi sözler söylüyordu. Defalarca ayrılma noktasına geldik. Her defasında aileler araya girerek barıştırdı bizi. Son olarak beni ve 2 çocuğumu evden kovdu.”
YARGITAY BOZDU
Davalı kocayı da dinleyen mahkeme, çiftin boşanmasına karar verirken, tazminat talebini ise reddetti. Bu karar F.T. tarafından temyiz edildi. Temyiz istemini görüşen Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, yerel mahkemenin kararını bozdu. Yargıtay kararında, “Davacı kadının boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışının kanıtlanamadığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya neden olayda kocanın tamamen kusurlu olduğu, kocanın bu kusurlu davranışlarının kadının kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığı anlaşılmaktadır. Bu durumda kadına maddi ve manevi tazminat da verilmeliydi” denildi. Yargıtay’ın bozma kararına karşın yerel mahkeme ilk kararında direndi.